Program

Zajrzeć w zaświaty. Spirytyzm polski w latach 1851–1939 (spotkanie na Zoomie)

prof. dr hab. Anna Mikołejko

24 lutego o godz. 18:30

Zajrzeć w zaświaty. Spirytyzm polski w latach 1851–1939 (spotkanie na Zoomie)

prof. dr hab. Anna Mikołejko

24 lutego o godz. 18:30

Zapisz się na ten wykład

Zaloguj się

Zostań słuchaczem Akademii 30+

Informacje

  •   24 lutego o godz. 18:30
  •   platforma Zoom
  •   Liczba wolnych miejsc: 57 z 110
  •   Cena: 15 zł

Opis

Spirytyzm bywa zazwyczaj utożsamiany z naiwną wiarą w możliwość kontaktu ze zmarłymi. Tak rozumiany staje się przeważnie przedmiotem kpin i szyderstw. A jednak od połowy XIX wieku fascynowały się nim miliony. A jednak w eksperymenty z mediami zaangażowały się największe autorytety nauki. Badacze ci wprawdzie nie zawsze byli przekonani o możliwości wniknięcia w zaświaty, ale ich doświadczenia często potwierdzały, że w obecności medium mogą zachodzić trudne do wytłumaczenia zjawiska. Miała się nimi zająć nowa dyscyplina naukowa, zwana mediumizmem. Powstały też różne teorie mające zjawiska te tłumaczyć, wśród których niemałą popularność zdobyła hipoteza polskiego filozofa i psychologa, a także wynalazcy – Juliana Ochorowicza. Wszystkie te usiłowania spotykały się jednak z bezwzględnym oporem, stosującym często – zamiast argumentów – drwiny, ironię, a w ostateczności nawet i oszustwo. Wbrew temu zarówno spirytyzm, jak i mediumizm stały się niezwykle silnym spoiwem życia towarzyskiego, skąd promieniowały na literaturę, sztukę, a nawet na politykę (wystarczy przywołać choćby nazwiska Siemiradzkiego, Prusa, Reymonta, Curie-Skłodowskiej, Piłsudskiego, Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej czy Witkacego). Ba, trafiały także pod strzechy i rzecz jasna do kultury masowej. Słynne zaś „media”, jak Eusapia Paladino, Franek Kluski (Teofil Modrzejewski) czy Stefan Ossowiecki stawały się swego rodzaju celebrytami czy też mitami zbiorowej wyobraźni.

prof. Anna Mikołejko

 

Prowadzący

prof. dr hab. Anna Mikołejko – historyk idei, socjolog religii i kultury, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, dziekan i profesor Wyższej Szkoły Dziennikarskiej im. Melchiora Wańkowicza (2005–2013), zastępczyni redaktora naczelnego miesięcznika „Społeczeństwo Otwarte” (1990–1998) oraz prezes wydającej go fundacji. Zajmowała się kontrkulturą młodzieżową, sektami apokaliptycznymi i satanizmem, kryzysem autorytetów w Polsce, przemianami religijności i kultury religijnej, a obecnie pracuje nad obrazem polskiego spirytyzmu i mediumizmu. Autorka ponad 200 publikacji naukowych i eseistycznych, m.in. książek: "Poza autorytetem? Społeczeństwo polskie w sytuacji anomii"; "Społeczne Towarzystwo Oświatowe. Z dziejów oświaty niezależnej w Polsce"; "Tradycja i nowe drogi wiary. Obrazy religijności polskiej w latach 1918–1939".

Serwis wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka).