Trójmiasto » Archiwum wykładów
Kino PRL jako zwierciadło obyczajów. Część 1.
| Data | 24-04-2009 |
|---|---|
| Wydział | Kultura i Sztuka |
dr Krzysztof Kornacki , Filmoznawca, polonista, historyk, adiunkt w Zakładzie Dramatu, Teatru i Filmu Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego; specjalizuje się w historii polskiego filmu fabularnego i dokumentalnego. Członek jury XXVII Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w konkursie Kina Niezależnego. Autor książek: Kino polskie wobec katolicyzmu (1945-1970), Popiół i diament - pięćdziesiąt lat filmu (książka ukaże się w tym roku nakładem wydawnictwa słowo/obraz terytoria).
Kino jest cennym, choć przez nauki historyczne rzadko wykorzystywanym źródłem badań do dziejów danej epoki. Szczególny opór stawia kino fabularne, przez dominację fikcji nad realnością trudne do historycznej interpretacji. Nie można jednak rezygnować z poznawczego potencjału tego źródła, bowiem kino jest niezwykle cennym zapisem dynamicznego stanu kultury. Krzyżują się w nim intencje działań producenta (w PRL jednocześnie cenzora), oczekiwania widzów z wyobrażeniami artystów o świecie. Efektem tego sprzężenia jest ekranowy wizerunek rzeczywistości, a w tym konkretnym wypadku: wizerunek rodaków w ich zmaganiach z codziennością. Interesować mnie więc będzie kino PRL jako zwierciadło obyczajów, nierzadko - krzywe zwierciadło. Z grona różnych sfer życia społecznego i obszarów aktywności podejmowanych przez Polaków interesować mnie będą te, których wizerunek był w realnym komunizmie mocno reglamentowany i/lub szczególnie narażony na manipulację: praca zarobkowa, aktywność religijna i erotyzm. Jaki był obraz tych sfer w rodzimej X muzie? Jakie cele stawiała sobie władza, jakie cele stawiali twórcy? Czy przeciętny Polak utożsamiał się z tym wizerunkiem? Czy wpływał on na jego codzienne zachowania? To część pytań, na które będę chciał udzielić odpowiedzi podczas cyklu wykładów "Kino PRL jako zwierciadło obyczajówâ€. Ekranowy obraz wspomnianych obszarów ludzkiej aktywności skonfrontowany zostanie z dzisiejszym podejściem polskiego kina do ww. zagadnień (i pytaniem: Czy i na ile stosunek współczesnych twórców do tak ważnych ludzkich kwestii uległ zmianie?). Wykłady będą ilustrowane krótkimi fragmentami filmów.