Trójmiasto » Archiwum wykładów

Demoniczne hetery czy zagubione kociaki? Kobieca siła i bunt w wybranych filmach hollywoodzkich z lat 40.

Data20-05-2011
WydziałNauki Humanistyczne i Społeczne

dr Agnieszka Graff , Amerykanistka, filolożka, feministka, wykładowczyni Ośrodka Studiów Amerykańskich oraz Gender Studies Uniwersytetu Warszawskiego, organizatorka Manify, członkini zespołu „Krytyki Politycznej”. Publikuje m.in. w „Przekroju”, „Gazecie Wyborczej”, „Zadrze” i „Res Publice Nowej”. Autorka książek: Świat bez kobiet. Płeć w polskim życiu publicznym (2001), Rykoszetem. Rzecz o płci, seksualności i narodzie (2008), Magma (2010). Tłumaczka Własnego pokoju Virginii Woolf.

Klasyczne kino hollywoodzkie kształtowało zbiorową wyobraźnię nie tylko w Stanach Zjednoczonych. Filmy nie tylko odzwierciedlały, ale także tworzyły kulturowe wzorce zachowań, kreując pożądane modele męskości i kobiecości. Zwykle trzymano się, zgodnie z zaleceniami cenzury, stereotypowego podziału na twardzieli i ślicznotki, promując tradycyjne małżeństwo, a piętnując wszelką "perwersję”. Jednak w połowie lat 40. "fabrykę snów” opuściło wiele zdumiewająco "wywrotowych” produkcji – filmów o silnych, demonicznych kobietach otoczonych dziwnie słabymi i bezbarwnymi mężczyznami. Role ambitnych kobiet, które rzucają wyzwanie męskiemu światu, grały najwieksze gwiazdy epoki. Zobaczymy je w akcji: rewelacyjną Joan Crawford budującą biznesowe imperium w Mildred Pierce (1945), seksowną Barbarę Stanwyck jako wyrachowaną morderczynię w Podwójnym ubezpieczeniu (1944), fascynującą Ritę Hayworth, która rozstawia po kątach wymoczkowatych mężczyzn (Gilda, 1946), a także jedyną filmową feministkę tej epoki czyli uroczą Katharine Hepburn w komedii Żebro Adama (1949). Wykład dotyczy logiki kobiecego buntu, historycznych źródeł snu o kobiecej sile i męskiej słabości, ideologicznego przesłania tych filmów. Zastanowimy się też nad znaczeniem nieuchronnego poskromienia złośnicy, które następuje w ostatnich scenach tych filmów. dr Agnieszka Graff