Program

Sztuka, propaganda i cesarz Francuzów. Cz. 3

prof. dr hab. Jacek Friedrich

16 kwietnia o godz. 18:30

Sztuka, propaganda i cesarz Francuzów. Cz. 3

prof. dr hab. Jacek Friedrich

16 kwietnia o godz. 18:30

Zapisz się na ten wykład

Zaloguj się

Zostań słuchaczem Akademii 30+

Informacje

  •   16 kwietnia o godz. 18:30
  •   platforma ZOOM
  •   Liczba wolnych miejsc: 20 z 115
  •   Cena: 15 zł

Opis

Cz. 3. Sztuka wobec legendy napoleońskiej 

Napoleon Bonaparte to fenomen. Za życia na równi wielbiony i nienawidzony, żywe emocje budzi nawet dwieście lat po swej śmierci. Widzimy w nim genialnego dowódcę, polityka, prawodawcę. Jego związki ze światem sztuki z pewnością nie są tak powszechnie pamiętane, a przecież i one są niezwykle ciekawe. Oczywiście, dla Napoleona sztuka była ważna przede wszystkim jako narzędzie propagandy, w czym zresztą szedł drogą wytyczoną już wcześniej przez przywódców rewolucji francuskiej. Wymiar propagandowy nie wyczerpuje jednak rangi sztuki w czasach napoleońskich. Pośród niezliczonych wręcz obrazów, rzeźb, budowli sławiących Bonapartego, jego rodzinę i jego Wielką Armię są przecież prawdziwe arcydzieła. Mamy wśród nich obrazy Davida, Ingresa, Grosa, Gericaulta, rzeźby Canovy i Thorvaldsena, Łuk Triumfalny czy paryską la Madeleine. Wreszcie – wspaniałe projekty wnętrz Perciera i Fontaine’a, które naśladowała cała Europa w ramach odrębnego stylu w dziejach sztuki, nazwanego wprost stylem empire, stylem cesarstwa. Ale przecież nie wszystkie dzieła sławiły Napoleona. Obrazy stanowiły także narzędzie walki i rozliczenia z francuską tyranią, czego przykłady najsławniejsze i najwspanialsze przynosi twórczość Goi. W ciągu trzech najbliższych spotkań przyjrzymy się temu, w jaki sposób sztuka towarzyszyła wielkim przemianom zapoczątkowanym przez rewolucję francuską a kontynuowanym przez Napoleona, jak współtworzyła wielkość napoleońskiej epoki, jak służyła władzy, jak w jej interesie manipulowała rzeczywistością, jak wreszcie, już po upadku cesarza, mierzyła się z legendą napoleońską, a właściwie z dwiema napoleońskimi legendami: tą wzniosłą i tą czarną. 

prof. Jacek Friedrich 

Prowadzący

prof. dr hab. Jacek Friedrich – historyk sztuki, profesor w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Gdańskiego, dyrektor Muzeum Narodowego w Gdańsku.
Jego zainteresowania badawcze obejmują: dzieje architektury nowoczesnej ze szczególnym uwzględnieniem okresu po 1945 r., dzieje ochrony zabytków, nowożytną i nowoczesną architekturę gdańską, związki pomiędzy kulturą wizualną a ideologiami w XIX i XX w., a także ilustrację książkową w Polsce po 1945 r.
Dużą wagę przywiązuje do popularyzacji kultury artystycznej i architektonicznej.
Za udział w ratowaniu zabytków podczas pożaru kościoła św. Katarzyny odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Opublikował m.in.: „Gdańskie zabytki architektury do końca XVIII wieku” (1997), „Gdańsk dla młodych podróżników” (2005), „Odbudowa Głównego Miasta w Gdańsku w latach 1945-1960” (2015), „Walka obrazów. Przedstawienia wobec idei w Wolnym Mieście Gdańsku (2018).

Serwis wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka).