Kraków » Archiwum wykładów
Perspektywy i problem dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego
| Data | 22-01-2011 |
|---|---|
| Wydział | Nauki Humanistyczne i Społeczne |
ks. prof. dr hab. Krzysztof Kościelniak , kierownik katedry Historii Religii Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, twórca nowych unikatowych specjalności: Religie Bliskiego i Środkowego Wschodu oraz Dziedzictwo kulturowe Indii w ramach tej uczelni, pracownik Katedry Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego, Absolwent PAT, student Uniwersytetu Jagiellońskiego, Ruprecht Karls Universität w Heidelbergu, Pontificio Istituto di Studi Arabi e d’Islamistica w Kairze, Franciscan Center of Christian Oriental Studies w Kairze, Arabic Teaching for Non—arabic Speakers — Ministry of Eduction SAR w Damaszku, członek UEAI (L’Union Européene des Arabisants et Islamisants), Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN oraz Komisji Bizantynologicznej Polskiej Akademii Nauk. Doktorat, hablitacja i rozprawa profesorska z dziedziny islamistyki, historii religii Bliskiego Wschodu. Zajmuje się relacjami chrześcijańsko—muzułmańskimi na przestrzeni wieków, interakcjami kulturowymi i politycznymi na Bliskim Wschodzie, historią religii i dziejami kościołów orientalnych. Autor kilkudziesięciu artykułów naukowych oraz m.in. książek: Złe duchy w Biblii i Koranie (1999), XX wieków chrześcijaństwa w kulturze arabskiej, (2000), Tradycja muzułmańska na tle akulturacji chrześcijańsko-islamskiej od VII do X wieku(2001), Dżihad. Święta wojna w islamie (2002), Zło osobowe w Biblii(2002), Chrześcijaństwo w spotkaniu z religiami świata(2002), Grecy i Arabowie. Historia Kościoła melkickiego (katolickiego) na ziemiach zdobytych przez muzułmanów (634-1516) (2004).
Benedykt XVI wyraził się kiedyś, ze soborowe otwarcie na dialog nie zawsze przekuwa się na sukces. W przypadku świata islamu sytuacja chrześcijan w epoce dialogu jest znacznie gorsza niż w epoce Turcji osmańskiej. Jakie są zatem perspektywy i manowce dialogu chrześcijańsko-muzułmańskiego? Czy dialog z islamem jest nam potrzebny, a jeśli tak to jaki? Czy ma racje Samuel Huntington konstruując tezę o zderzeniu cywilizacji? Tego rodzaju intrygujące pytania inspirują do coraz bardziej pogłębionych poszukiwań i realistycznego podejścia do życia przez przedstawicieli obu stron dialogu.