Kraków » Archiwum wykładów
Różnorodność chrześcijaństwa orientlanego na Bliskim Wschodzie
| Data | 08-01-2011 |
|---|---|
| Wydział | Nauki Humanistyczne i Społeczne |
ks. prof. dr hab. Krzysztof Kościelniak , kierownik katedry Historii Religii Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie, twórca nowych unikatowych specjalności: Religie Bliskiego i Środkowego Wschodu oraz Dziedzictwo kulturowe Indii w ramach tej uczelni, pracownik Katedry Bliskiego i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego, Absolwent PAT, student Uniwersytetu Jagiellońskiego, Ruprecht Karls Universität w Heidelbergu, Pontificio Istituto di Studi Arabi e d’Islamistica w Kairze, Franciscan Center of Christian Oriental Studies w Kairze, Arabic Teaching for Non—arabic Speakers — Ministry of Eduction SAR w Damaszku, członek UEAI (L’Union Européene des Arabisants et Islamisants), Komitetu Nauk Orientalistycznych PAN oraz Komisji Bizantynologicznej Polskiej Akademii Nauk. Doktorat, hablitacja i rozprawa profesorska z dziedziny islamistyki, historii religii Bliskiego Wschodu. Zajmuje się relacjami chrześcijańsko—muzułmańskimi na przestrzeni wieków, interakcjami kulturowymi i politycznymi na Bliskim Wschodzie, historią religii i dziejami kościołów orientalnych. Autor kilkudziesięciu artykułów naukowych oraz m.in. książek: Złe duchy w Biblii i Koranie (1999), XX wieków chrześcijaństwa w kulturze arabskiej, (2000), Tradycja muzułmańska na tle akulturacji chrześcijańsko-islamskiej od VII do X wieku(2001), Dżihad. Święta wojna w islamie (2002), Zło osobowe w Biblii(2002), Chrześcijaństwo w spotkaniu z religiami świata(2002), Grecy i Arabowie. Historia Kościoła melkickiego (katolickiego) na ziemiach zdobytych przez muzułmanów (634-1516) (2004).
Wykład ukaże złożony obraz chrześcijaństwa orientalnego przede wszystkim na ziemiach islamu. Słuchacz odkryje, jak wiele znajduje się w nim tajemniczych fenomenów, napięć i wymieszania, ile nawarstwionych historii, ile zastanawiających miejsc. Jeśli ktoś odważy się raz wejść w ten labirynt, jeśli choć raz zapragnie poszerzyć horyzonty swego myślenia myśląc w liczbie mnogiej, to znaczy o "Kościołach wschodnich", to łatwo o zawrót głowy. Jak połączyć w całość taką różnorodność, o której zwykło się mówić ex lux Oriente?
